Silence we keep


Ik ben altijd geraakt en geboeid geweest door hoe gebeurtenissen, het verleden, gevoelens of emoties van invloed zijn op iemands leven. Hoe deze zich zó verankeren in ons dat zij ons maken tot wie we zijn. Dat er dingen zijn waar we ons liever niet toe willen verhouden, wat we willen laten zwijgen en liever buiten het zicht houden, kwaliteiten die we niet durven te tonen.... Silence we keep. In mijn schilderijen wil ik zichtbaar maken dat wij allen kwetsbaar zijn.

Er veel is dat we niet van elkaar weten; niet kunnen weten, dus niet zien. Dit, omdat we de context die ons innerlijk heeft gevormd van elkaar niet kennen. Veel mensen hebben daardoor gemoedstoestanden, gevoelens of innerlijke kwaliteiten die voor ons verborgen blijven. Maar als we iets niet laten zien, betekent het niet dat het er niet is. Achter het uiterlijk bevinden zich dieper liggende lagen die met moeite kunnen worden blootgelegd. 

Wanneer je de dingen die je verborgen houdt een plek geeft, kun je bevrijd worden van gedragspatronen die daarvan het gevolg zijn. Ze in stand houden, naar jezelf en je omgeving, is een dekmantel, die je kleiner maakt dan je in werkelijkheid bent. Je kwetsbaarheid tonen geeft rust en is een weg naar binnen, waardoor je intuïtie en je eigen gevoelswereld ruimte krijgen. Dat is wat ik met mijn schilderijen beoog; laten zien dat er achter de oppervlakte dieper liggende, niet direct zichtbare lagen zijn; een verborgen gehouden innerlijke wereld. Mijn werk zet je oog in oog met kwetsbaarheid; met een unieke bezielde binnenwereld die zoveel schoonheid bevat en ontroering kan oproepen. 


Annemiek Vera 2016

Fotogafie: Leen Dekker

Fotogafie: Leen Dekker